เดือนมกราคม ปี 2000
แม่ครับ ซักเสื้อเชิ้ตให้ผมแล้วใช่มั้ย
จ้า คิดว่าคงจะแห้งแล้ว
นี่ ซอนโฮจุน วางหูโทรศัพท์เดี๋ยวนี้นะ
ฉันต้องโทรหารุ่นพี่จินอี
~ฉันรักทุกอย่างที่เป็นเธอซึ่งมีใจให้ฉัน~
วันที่ 31 ธันวาคม ปี 1999
วันสิ้นโลกไม่มีวันเกิดขึ้น
ผมแอบคิดอยากจะให้มีวันสิ้นโลก
เพราะผมไม่อยากไปทำงาน
แต่ความโชคดีแบบนี้ คงไม่เกิดกับผมหรอก
เอจอง เรารักตัวนะ
เราด้วย
โห นายเหมือนเจ้าของร้านซักรีดเลย
ว่ามั้ย
เด็กใหม่ เศร้าจังเลย เศร้าจัง
พรุ่งนี้เตรียมตัวทำงานให้ดีล่ะ
นี่ ซอนโพ
จะดีแค่ไหนนะถ้านายได้เรียนโทต่อ ที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่แรก
หลังจากทำเรื่องอึกทึกครึกโครมสารพัดอย่าง...
ฉันไปนอนล่ะ
~หิมะสีขาวกำลังโปรยปรายที่นั่น ท้องฟ้าทั้งผืนกำลังร่วงลงตรงนั้น ~
~เรากำลังตกหลุมรักแและปลอบโยนกันและกัน ~
การเรียนต่อโททำให้ใจผมสลาย ถึงแม้จะใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เข้าช่วย
ผมสอบตกข้อเขียน และไม่ได้เข้ารับการสัมภาษณ์
หลังจากหนึ่งปีแห่งความล้มเหลวในการหางานทำ
ซึ่งต้องผ่านความเจ็บปวดนานับประการ ในที่สุด
ก็ได้เข้าทำงานในบริษัท ยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งเมื่อปีก่อน
เป็นมนุษย์เงินเดือนในบริษัทขนาดใหญ่
หน้าที่ที่รับผิดชอบนั้น
ช่างแสนยากลำบากแต่มีคุณค่าที่สุดในโลก
~ฉันภาวนาให้เธอถนอมความรักนี้เรื่อยไปดังเช่นตอนนี้ ~
10 ช่อง
9 แถว
งานที่แสนจะยากลำบากแต่มีคุณค่าที่สุดในโลก
คิมซองกยูน ช่วยถ่ายเอกสารตัวนี้ให้หน่อยสิ เอา 10 แผ่นนะ
ครับ เข้าใจครับ จะไปทำให้เดี๋ยวนี้เลยครับ
ถ่ายเอกสารและส่งแฟกซ์
ถ่ายเอกสาร1000 แผ่น
~เลื่องชื่อระบือไกลเหมือน วง FINKL FI FINKL ~
วันสิ้นโลกน่าจะเกิดขึ้นจริงๆ
~เลื่องชื่อระบือไกลเหมือน วง FINKL FI FINKL ~
ในขณะที่ฉันทำตัวโง่เง่าที่บริษัท
โชคดีที่แฟนทำงานผ่านฉลุยโดยวันทำงานน้อยกว่า
ตอนนี้เธอทำงานมาได้สามปีแล้ว
นวดหน้าแบบไอน้ำ คร้าบ
นี่ กลับบ้านเมามาแบบเมือวานอีกครั้งล่ะก็
ฉันจะฆ่านายซะ
นายทำงานกับบริษัทเหล้าหรือไง
บริษัทแบบไหนกันกินเหล้าได้ทุกวี่วัน
วันนี้ฉันเหนื่อยห้ามมากวนฉันล่ะ
วันนี้เราจะไปดูหนังกันไง
เรื่อง"เป็บเปอร์มินท์แคนดี้"
บอกแล้วไงว่าอย่ามากวนฉัน
ถึงเวลากินข้าวปลุกฉันด้วยนะ
ถ้าเธอทำตัวแบบนี้ ฉันจะไปคบกับหญิงอื่นนะ
ตามสบาย
โอ๊ะ ยูนจิน หวัดดี
โอ๊ะ วง Fin.K.L. นี่
ว้าว ถึงเวลารายการมิวสิคโชว์ออกแล้วเหรอ
ฉันรีดเสื้อให้มั้ย
ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันรีดเอง
บาย
ทงจุนอยู่ปี 3 หลักสูตรปกติ
หลังจากโต๋เต๋ไปมาอยู่สองปี เพราะเกลียดวิชาแพทย์
เธอคิดจะไปสอบรับใบขับขี่เหรอ
ตอนทำงานเธอมีเวลาอ่านด้วยเหรอ
ฉันพบว่าที่นั่นเป็นที่ที่เริ่ดสะแมนแตน
นายจะได้ใบขับขี่ใน 3 วัน
คอยดูฉันนะ ฉันจะต้องได้ในวันแรกเลย
นี่ นายอายุขนาดนี้ทำไมถึง Fin.K.L ดู"หมอโฮจุน"สิ ตอนนี้เป็นเวลาของ"หมอโฮจุน
ถ้าฉันไม่ได้ดู"หมอโฮจุน" พรุ่งนี้ฉันก็ไม่มีอะไรไปเม้าส์ที่ทำงาน
ไม่ได้ ฉันไม่ให้ดู วันนี้เป็นวันเดียวที่ฉันจะได้ดูทีวี
ฉันจะดูสิ่งที่ฉันอยากดู
สงสัยช่วงที่ฉันไม่อยู่ ซองกยูนคงจะลืมฉันแล้วซี
รีบเปลี่ยนช่องตอนที่ฉันยังอารมณ์ดี นายไม่รู้หรือไงว่าฉันมาเกาหลีตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันไม่อยากเปลี่ยน
เปลี่ยนช่อง
เปลี่ยนช่อง เปลี่ยนช่อง
เปลี่ยนช่อง เปลี่ยนช่อง เปลี่ยนช่องเว้ย
นาจอง คนที่ไปออสเตรเลีย แม้ว่าจะต้องเลื่อนงานแต่งของเธอ
พอกลับมาบ้านนิสัยเดิมก็ไม่เคยเปลี่ยน
-เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง -ลืมแล้วเหรอว่าฉันเป็นใคร
นี่ ที่รักจ๋า ทำไมวันนี้เธอถึงจั๊กกะเดียมง่ายจัง
-ซองกยูน ดึกแล้วนะ ไปบอกพวกเด็กๆลงมากินมื้อค่ำเถอะ -พ่อครับ...
คราวนี้เธอทำอาหารรสเด็ดอะไรจ๊ะ
ปลาไหลสำหรับฉัน ปลาช่อนสำหรับเธอรึเปล่าจ๊ะ (อาหารเพิ่มความฟิตปั๋ง)
ในที่สุดคุณก็ได้กลับคืนสู่ทีม Seoul Twins...
เราต้องฉลองแล้วล่ะ ฉันจะทำซุปเผ็ดเนื้อนะ
ฉันจะนึ่งปูอย่างที่นาจองชอบด้วยสักหน่อย
เฮ้อ ผู้หญิงคนนี้ เราควรจะมีงานเลี้ยงฉลองสิ
หลังจากผ่านไปสองปีฉันถึงได้คืนสู่ตำแหน่ง
อ้อใช่ ซองกยูน นายเห็นเครื่องแบบฉันที่อยู่ตรงนั้นมั้ย
รีดให้เรียบที่สุดล่ะ
ผลกระทบจาก IMF
โค้ชซองทงอิลจึงได้ออกจากตำแหน่งโค้ช
เพื่อช่วยเหลือธุรกิจของเพื่อนท่าน
ท่านได้กลับมาเป็นโค้ชทีม Seoul Twins อีกครั้ง
ด้วยเงินเดือนที่ลดลง 50 %
มาแล้วจ้า กินกันได้เลย
-กินให้เยอะๆนะ -ครับ
ว่าแต่ ทำไมพวกนายไม่กินล่ะ
กินยากจะตายชัก ฉันไม่กินของ ที่ต้องใช้ความพยายามมากเกินไปหรอก
นี่ เพื่อน
เธอใช้สองมือสิบนิ้วจับกินแบบนั้น ไม่เอาเปรียบคนอื่นเหรอ
นี่ ยัยลูกสาวตัวแสบ
แกอดอยากปากแห้งที่เมืองนอกมาเหรอ ทำไมถึงสวาปามปูแบบนั้นล่ะ
นี่ พรุ่งนี้เราต้องนึ่งปูให้เยอะหน่อยนะ
ค่อยๆเคี้ยวสิ ช้าๆหน่อย เดี๋ยวก็จุกท้องหรอก
พ่อก็กินให้เยอะๆสิ
ใครมาตอนนี้กันนะ
แม่ครับ เดี๋ยวผมไปเอง
ใครมาตอนกลางคืนอย่างนี้นะ
อร่อยอย่าให้เซด
ใครเขาพากินกระดองปูกัน
นี่ อย่ารีบกินสิ ยัยเด็กบ้า คายเปลือกออกมาด้วย
-กินช้าๆ... -- นี่ นี่ นี่
ฉันให้เวลาพวกนายแค่ 10 วิ
รีบขึ้นไปเอากล้องบนห้องเร็วเข้าซี่
อำพวกเราเล่นแน่...
อ๊ะ โธ่เอ้ย ดาราดังของพวกเราไง
คนที่เกิดในประเทศเกาหลี และหอพักชินชอนส่งเข้าประกวด
ไม่ว่าเขาจะเดินไปไหนสาวๆก็ตามหึ่ง
ขยับไปหน่อยสิ ผมมาแล้วครับ
-ชิลบงนี่เอง -นายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ว้าว เขามาพร้อมกับความหล่อ ออร่าเปล่งประกายเชียว
โค้ชเป็นไงบ้างครับ คุณแม่สบายดีมั้ยครับ
ชิลบงกลับมาแล้วเหรอ อุ๊ยต๊ายตาย หล่อขึ้นจมเลย
ลมสลาตันที่ไหนหอบดาราดัง ของเมเจอร์ลีกระดับโลก
มาเยี่ยมสถานที่ต๊อกต๋อยแบบนี้กันนะ
เดี๋ยวนะ ไหล่ของนายไม่เป็นไรใช่ไหม
ครับ ไม่เป็นไร แม่ครับ นี่เค้กช็อคโกแลตครับ ลองทานดูสิครับ
ตายจริง รู้ได้ยังไงกัน
มามือเปล่าก็ได้นี่นา
แหม ความจำเขาไม่ธรรมดาเลย
ทำไมเขายังจำเรื่องพวกนี้ได้
หนุ่มโซลนี่ น่าทึ่งมาก
เขามีสิ่งที่เราไม่มีไง รู้ไหมล่ะ
-เราไม่มีอะไรเหรอ --หัวสมองไง
แล้วก็โค้ชครับ นี่สำหรับโค้ชครับ
ยี่สิบเอ็ด ปีเหรอ
เทอร์ตี้ (สามสิบปี)
ทะ เทอร์ตี้เหรอ
เทอร์ตี้
นั่งลงสิ เดี๋ยวฉันตักข้าวมาให้
-ผมหิวมากเลย ขอข้าวให้ผมด้วยครับ -ได้จ้ะ นั่งลงสิ
ฉันควรราดไอ้นี่บนข้าวของฉันด้วยนะ
สามสิบปี...ขอบใจหลายเด้อ
-โค้ชชอบมากใช่มั้ยครับ -ฉันต้องชอบอยู่แล้ว
-กินให้เยอะๆนะ -คุณแม่ครับ ข้าวเยอะไปหน่อย...
นี่ ฉันได้ยินว่านายกำลังจะออกรายการทอล์กโชว์
หา อ้อ ใช่
นายกำลังจะออกรายการทอล์กโชว์เหรอ
รายการของอีฮงเรียวเหรอ
-รายการของซอเซวอนใช่มั้ย -หรือว่ารายการของอีโซรา
อาจเป็นรายการที่อีคยองกยู เป็นพิธีกรก็ได้ไม่ใช่เหรอ
เฮ้อ ไอ้เบื๊อกพวกนี้ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
ในบรรดาทอล์กโชว์ทั้งหลาย นายก็รู้ว่า...
รายการม้าใหญ่ ซึ่งเป็นรายการโชว์เรื่องยูนิคอร์น
เป็นรายการที่แบบว่า... อ้อ"ประสบการณ์ของชีวิตกลางทุ่ง"
อย่างน้อยนายควรจะออกรายการอย่างนี้นะ
ถ้านายได้ดูนะ พิธีกรเก่งมากเลย แถมสวยอย่าบอกใคร
เธอเป็นดาราตลกที่ดังที่สุดของเกาหลี
อีคยองชิลเป็นพิธีกรของรายการนี้ นายต้องออกรายการในระดับนี้เท่านั้น
ถึงจะพูดได้ว่าได้ออกรายการทอล์กโชว์
ให้ตายสิ จริงๆเลย ก้มหน้าก้มตากินไปเหอะ
ตอนนี้ฉันกำลังดื่มเหล้า
แล้วนายจะไปออกรายการอะไร
อ๋อ ฉัน...แป๊บนะ
ตรงนี้
แล้วรายการทอล์กโชว์ทีไหนที่นายจะไปออก MBC หรือว่า KBS
คุณคือคนพิเศษของคิมฮเยซูน่ะ
-คุณคือคนพิเศษของคิมฮเยซูเหรอ -นายจะไปออกรายการคุณคือคนพิเศษของคิมฮเยซูเหรอ
คุณคือคนพิเศษงั้นเหรอ พิเศษกะผีน่ะสิ...
คุณคือคนพิเศษไม่ดีพอหรอก
เฮ้อ ฉันเมาโซจูจริงๆแล้วซี
นี่ ชิลบง คราวนี้นายต้องเอา ลายเซ็นพี่คิมฮเยซูมาให้ได้นะ
ฉันบอกเอจองไว้แล้ว
เข้าใจแล้วน่า ไม่ต้องเป็นห่วง
ฮัลโหล
อ้อ เลิกแล้วเหรอ
เหนื่อยมั้ย
พวกเขาคบกันนานกว่าที่ฉันคิดซะอีก
นายตายแน่
นี่ เขาบอกว่าพวกเขาจะแต่งงานกัน
จริงเหรอ
ว่าแต่ นายจะกลับอเมริกาเมื่อไหร่ คราวนี้จะอยู่นานมั้ย
ประมาณครึ่งเดือน ฉันจะกลับตอนสิ้นเดือนมกราคม
ทำไมถึงอยู่นานเลยล่ะ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
ก็แค่ ฉันอยากพักซักหน่อย
จริงสิ ถ้างั้นนายควรจะไปทำใบขับขี่ซะนะ
ตอนที่นายยังพอมีเวลา นายควรจะไปทำใบขับขี่ในเกาหลี
ถ้านายไปอยู่อเมริกาก็เป็นเรื่องยากที่จะได้มาสักใบ
จริงด้วย
นาจอง เธอบอกว่าพบที่เรียนหลักสูตรเร่งรัดสามวัน แล้วจะได้ใบขับขี่ไม่ใช่เหรอ
จริงด้วยนาจอง ถ้าเธอไปคนเดียวจะน่าเบื่อ พวกเธอไปด้วยกันสิ
เธอบอกว่าอยู่ที่จอนจูใช่มั้ย
นี่ เราจะจำทั้งหมดนี่ในวันเดียวได้ยังไง
ถ้างั้น แล้วคนในเกาหลีที่อ่านทุกๆวัน เพียงแค่จะได้ใบขับขี่ล่ะ
ก็แค่...นายจะได้ใบขับขี่ ถ้านายอ่านผ่านๆแบบนี้สักสองสามครั้ง
แล้วก็...
อย่าใช้วิธีท่องจำ นายต้องทำความเข้าใจ เข้าใจป่ะ
นี่ ถ้าเป็นอย่างนี้ คงไม่ใช่แค่ฉันที่สอบตกใช่มั้ย
[ศูนย์สอบใบอนุญาตขับขี่รถ]
หนาวมั้ยครับ
เอาล่ะครับ ผลสอบออกมาแล้ว
คนไหนหมายเลข 3850 ครับ
ฉันเองค่ะ
คุณได้ 100 คะแนนเต็ม ปรบมือให้หน่อยครับ
จุน
นาจอง
นายผ่านเหมือนกันใช่มั้ย
หรือว่า...
ฉันตกน่ะ
ทำไมนายโง่อย่างนี้
จุ๊จุ๊
นายได้เท่าไหร่ คะแนนน่ะ
นี่
ถ้านายกามั่วคงจะได้เกินครึ่งใช่มั้ย
44 คะแนนอะไรกัน 44 คะแนน
ขยาดยายฉันยังได้เกิน 50 คะแนนเลย
นี่ ว่าแต่มีใครจำนายได้มั่งหรือเปล่า
เรื่องนั้นสบายใจหายห่วง เขาดึงหมวกปิดลงมาถึงนี่เลย
เฮ้อ ฮาอ่ะ
ฮัลโหล
อ้อ วันนี้เลิกงานเร็วเหรอครับ
ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้ รอแป๊บหนึ่งนะ
นี่ นายจะไปไหนเหรอ
แฟนฉันเกือบจะเลิกงานแล้ว ฉันจะไปเจอเธอหน่อยแล้วค่อยกลับ
นี่ไงแฟนผู้ทุ่มเทที่สุดในโลก อะไร นายต้องเอาขนมไปประเคนด้วยไม่ใช่เหรอ
เฮ้อ เจ้าหมอนั่น... เขาเป็นความอัปยศของลูกผู้ชายเลย ใช่มั้ย
ฮัลโหล
อ้อ เอจองเองเหรอ เลิกงานแล้วเหรอ
รอที่บริษัทอีกแป๊บหนึ่งนะ ฉันกำลังออกไป
จะให้ถืออะไรติดไม้ติดมือไปด้วยมั้ย ต็อกบ๊กกีหรือไส้กรอกเลือดมั้ย
ตับเหรอ เธอกินตับเป็นด้วยเหรอ
ดี๊ด๊ากันใหญ่เลย
ฮัลโหล
ที่รักจ๋า อยู่ไหนจ๊ะ
จะให้ฉันไปรับมั้ยจ๊ะ
บ้าบอคอแตก
อยากทานอะไรมั้ยจ๊ะ
เอาเบียร์หรือว่าโซจูจ๊ะ
ไวน์ข้าวป่ะ
เกินไปแล้วนะ เกินไปแล้ว
นี่ นายมีเงินเยอะนักหรือไง หา ฉันถามว่านายมีเงินพอหรือไง
พอหาเงินได้หน่อยก็ละลายทิ้งเลยเหรอ นายโทรหาฉันทำไมทั้งๆที่นั่งหัวโด่อยู่นี่
อยู่ต่อหน้าต่อตานายเนี่ย
นี่
ฉันกำลังคุยโทรศัพท์กับที่เลิฟอยู่นะ
กับผีสิ เข้าห้องไปเลย นายตายแน่
นี่...พรุ่งนี้นายจะไปสอบใหม่จริงๆใช่มั้ย
ใช่
แล้วถ้านายตกอีกล่ะ
คราวนี้ฉันผ่านชัวร์
เพราะฉันว่าจะอ่านหนังสือคืนนี้
นาจอง ฉันนอนที่ห้องทงจุนได้ใช่มั้ย
เพราะพรุ่งนี้เราต้องออกกันแต่เช้า
ได้สิ
งั้นฉันเข้านอนก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้
ราตรีสวัสดิ์
ฝันดี
แฮริสัน พริน... [แฮริสันส์ พรินซิเพิล ออฟ อินเทอร์นอล เมดิซีน]
9013 คิม
ตกใจหมดเลย
มองหาใครอยู่ ตาละห้อยเชียว
รุ่นพี่ สวัสดีครับ
นายมาหา 'ซี้แหงแก๋' เหรอ
เปล่าครับ จินอี...ผมหมายถึง ผมได้เจอรุ่นพี่จินอีแป๊บหนึ่งแล้ว
พี่บอกว่ากำลังประชุมเรื่องการผ่าตัดของวันพรุ่งนี้ ผมเลยจะเจอพี่ทีหลังตอนเช้าตรู่ครับ
นายจะมาเจอเธออีกเหรอ
งั้นนายซื้อกาแฟมาฝากใคร ฉันเหรอ
ทำยังไงดีล่ะครับรุ่นพี่
คราวหน้าผมจะซื้อให้รุ่นพี่สิบกระป๋อง
ไม่เป็นไรหรอก ของรุ่นพี่คิมใช่มั้ยล่ะ
ตอนนี้เขากำลังนอนอยู่ห้องพักแพทย์เวร เขาเข้าห้องผ่าตัด 12 ชั่วโมงน่ะ
เขาซี้แหงแก๋
ฉันว่าจะไปปลุกเขาอยู่เหมือนกัน ถ้าได้ดื่มกาแฟ ก็คงจะดีกว่านะ
ครับ
พี่ครับ
พี่ครับ ทงจุนเองนะ ดูเหมือนพี่จะหลับไปแล้ว
ผมเลยวางกาแฟกระป๋องนี้ไว้ให้ ดูแลตัวเองด้วยนะครับ
เฮ้อ ตกใจหมดเลย
เคาะประตูไม่เป็นหรือไง
เอางั้นเหรอจ๊ะ
ฉันเข้าไปได้มั้ยเอ่ย
ล้อเล่นหรือไง นายเป็นหม่ำ จ๊กมกเหรอ
น่ารักตายล่ะ น่ารักมว้าก
ทำไม มีเรื่องอะไร
เธอรู้ใช่มั้ยว่าพี่ชางกยูจะแต่งงานบ่ายวันพรุ่งนี้
ฉันจะไปรับเธอที่ทำงานนะ
พรุ่งนี้นายมีงานพบปะสังสรรค์กับที่ทำงานไม่ใช่เหรอ
วันพรุ่งนี้เราไม่มี
เพราะเป็นวันเสาร์ เธอก็รู้นี่
สงสัยซะจริงว่ารุ่นพี่ที่ทำงานนาย สนใจวันหยุดด้วยเหรอ
เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ออกไปก็ปิดประตูด้วยล่ะ ฉันจะได้นอนหลับ
ฉันบอกให้ไปไง
พรุ่งนี้เราต้องออกตอน 7 โมงเช้า
ได้จ้ะ
วางไว้ที่เดิมด้วย
ฝันดีนะจ๊ะ
เกินเยียวยาจริงๆ
-ไปก่อนนะคะ -ผมด้วยครับ
แม่คะ หนูไปนะ
ผมไปก่อนนะครับ
นี่ ชิลบง ทำไมนายไม่อยู่อีกสักหน่อยล่ะ
ประเดี๋ยวก็กลับมากันแล้ว
ทำไมเธอถึงทำชาถั่วคั่วล่ะ
นี่เป็นกาแฟค่ะ
ว้าว
ฉันชอบบ้านที่แออัดยัดเยียดกันซะจริงๆ
เวลาที่นาจองไม่อยู่ บ้านโล่งไงไม่รู้ แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นบ้านเลย
ถ้าเจ้าขยะอยู่ที่นี่ คงจะดี
ฉันรู้ เป็นเพราะเจ้าสารเลวพวกนี้
ฉันถึงไม่ได้เจอเจ้ายองชิคเพื่อนฉันเป็นปี
อ้อใช่ ฉันได้ยินว่าเจ้ายองชิค จะมาตรวจหัวใจที่โซลวันนี้
ฉันว่าจะไปเจอมันซักหน่อย
ดื่มกาแฟสิ
นี่ค่ะ นี่ของคุณ
-อะไรเนี่ย -พอดีฉันมีไหมพรมเหลือ ก็เลยถัก
ฉันถักให้คุณ ฉัน นาจอง แล้วก็จุนคนละคู่
ครอบครัวของเราจะได้อบอุ่นอยู่ตลอด แล้วถุงมือพวกนี้ก็สีเดียวกันหมด
โอ้โห นี่ไม่ใช่ถุงมือธรรมดานะ แต่เป็นถุงมือประจำตระกูลเชียวนะ
เป็นถุงมือที่สวยมากเลยครับ
เฮ้อ โธ่เอ้ย ผู้หญิงหนอผู้หญิง แก่จนปูนนี้แล้ว ใส่สีแดงแจ๋เนี่ยนะ
น่าอายจะตายชัก ฉันจะใช้ได้ยังไง ถุงมือนวมบ้าอะไรเนี่ย เห็นฉันเป็นเป็ดหรือไง
ทำไมครับ สวยดีออก
แถมหาไหนไม่ได้อีกแล้วมีแค่ครอบครัวนี้ที่ใส่
ถ้าคุณลุงไม่ใส่ ผมขอนะครับ ผมจะใช้อย่างดีเลย
ฉันจะใส่ จะใส่โว้ย ไอ้เด็กบ้า
ถุงมือนี่ทั้งอุ่นแล้วก็สวยมากเลยนะ
ว่าแต่ ยูนจินกับซองกยูนจะไม่แต่งงานกันเหรอ
ก็นั่นสิ เจ้าสารเลวพวกนี้... คบหากันมาตั้งนานแถมก็ทำงานทำการกันแล้ว
น่าจะแต่งงานกันได้แล้ว
แล้วถ้าเกิดพวกมันมีลูกแล้วสิงอยู่ที่นี่ไปจนตายล่ะ
พวกเขายังเด็กอยู่เลย ซองกยูนเพิ่งจะ 24 เองนะครับ
จริงด้วย เขาเพิ่งจะ 24 เอง ใบหน้านำหน้าอายุเป็นกิโลเลย
ตอนที่เดินเคียงคู่ยูนจินเข้าห้องจัดเลี้ยง ผู้คนคงจะคิดว่าเขาแต่งงานใหม่ ไม่ใช่แต่งครั้งแรก
แต่คุณคงรู้ว่า ผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิง
ถ้าพวกเขามีความหมายต่อกัน สักวันหนึ่งพวกเขาก็ต้องแต่งงานกันไม่ใช่เหรอคะ
ก็ใช่ เวลาที่มองพวกเขาสองคน เราบอกไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคู่รักนี้
ลองนี่ดูสิ รสชาติใช้ได้เลยนะ
-เอากุ้งเล็กอบเกลือให้หน่อยดิ -อะไรนะ
กุ้งเล็กอบเกลือเหรอ
ว้าว นี่คือ"ด้วยแรงแห่งรัก"จริงๆ
พวกเธอคบหากันเกินห้าปีแล้วไม่ใช่เหรอ
เธอยังชอบเขามากอยู่เหรอ
ใช่
ขนาดตอนนี้ทุกครั้งที่ฉันเห็นยูนจิน เธอก็ยังสวยและทำให้หัวใจฉันเต้นรัว...
พอเถอะ หยุดพูดได้แล้ว หุบปากเถอะนะขอร้อง
ว่าแต่พี่ชางกยูคบหากับแฟนเขา นานแค่ไหนก่อนจะแต่งงานกัน
พวกเขาคบกันนานเหมือนกับเจ้าพวกนี้ ใช่มั้ย
ใช่เหรอ พวกเขาก็เป็นคู่รักมหาวิทยาลัยเหมือนกัน
น่าจะคบกันราวๆสามปี
รุ่นพี่ชางกยูบอกว่าเขาไม่สนใจจะแต่งงาน จนถึงเมื่อปีที่แล้ว
ทำไมอยู่ๆพวกเขาถึงรีบแต่งนักล่ะ
ฉันคิดว่าเขาคงจะขอเธอแต่งงาน หลังจากได้งานเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีก่อน
เขาเหมาร้านอาหารทั้งร้านและขอแต่งงาน
ว้าว
ฉันสงสัยว่าเธอคงท้องก่อนแต่งแน่เลย
โดยปกติ การแต่งงานจะเกิดขึ้น เมื่อผู้ชายมีความพร้อมแล้ว
งั้นเหรอ
ว้าว...เอ่อ พวกนายก็คบหากันมานานแล้วนี่
เราคบกันได้ 1,883 วันแล้วล่ะ
คิมซองกยูน จริงๆเลย
คิดไม่ถึงเลยนะ ว่าพวกนายจะยังคบกันอยู่แบบนี้
พวกนายน่าจะแต่งงานด้วยนะ จะแต่งเมื่อไหร่ล่ะ
ดูเหมือนพวกเขาจะแต่งกันแล้วล่ะ ดูจากที่พวกเขาอยู่ด้วยกันแล้ว
พวกนายต้องไปดูที่หอพัก เจ้าพวกนี้แสดงความรักแบบไม่อายผีสางเทวดาเลย
จนฉันอยากจะฆ่าหมกส้วมเลยทีเดียว
เรายังไม่คิดเรื่องแต่งงานหรอก
การแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญในชีวิต เราต้องคิดให้รอบคอบ
พูดเรื่องแต่งงานกันทำไม ใครเล่าที่อยากทำลายชีวิตตัวเอง
อีกอย่าง เจ้าเด็กนี่อ่อนกว่าฉัน 2 ปี เขาต้องโตกว่านี้ก่อน
ฉันจะแต่งงานกับเจ้าเด็กคนนี้ได้ยังไง
ที่จริงแล้ว ฉันสูงกว่าเธอนะ
บักห่าเอ้ย ไอ้โง่นี่...
งี่เง่าเกินบรรยายจริงๆ
ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา
ได้จ้ะ
ไอ้งี่เง่าปัญญาอ่อน...
ไอ้เลวนี่โง่ไม่บันยะบันยังจริงๆ
-นี่ -อะไร
พับผ่าสิ
ตอนที่ 19 คุณเชื่อเรื่องชะตาฟ้าลิขิตไหม
สถานีขนส่งจอนจู บนรถเมล์รับส่ง
ก็แค่ยกเลิก
อย่าบอกคนอื่นนะ
พวกเขารู้ว่าเราไปสอบด้วยกันเมื่อเช้านี้ ฉันจะไม่บอกได้ยังไง
บอกความจริงฉันมา
อะไร
นายซื่อบื้อรึเปล่า
นายซื่อบื้อ ไอ้ซื่อบื้อ โคตรซื่อบื้อเลย
นี่
ไม่งั้น นายจะสอบตกอีกครั้งได้ยังไง
เมื่อวานฉันไม่มีโอกาสดูหนังสือคู่มือเล่มนั้นนี่นา
โกหก โกหก ทำไมนายจะไม่อ่าน
ฉันไม่ได้อ่านจริงๆ
แต่ยังไงก็ ยินดีด้วยนะ
ถ้างั้น พรุ่งนี้เธอก็แค่สอบขับรถใช่มั้ย
พรุ่งนี้นายจะมาอีกเหรอ
อืม
นายนี่เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมมาก
ฉันนึกว่าที่นายเอาตัวรอดในเมเจอร์ลีก เพราะการตื๊อครองโลกนี้
ขอคารวะหนึ่งจอกเลย
แต่ถ้าพรุ่งนี้นายสอบตกอีก ได้ลงหนังสือพิมพ์แน่ๆ ไทยรัฐเลยล่ะ
เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันสอบผ่านชัวร์ ไม่ต้องห่วง
นาจอง
อะไร
เธอหิวมั้ย
ตอนที่เราไปถึงโซล เราไปกินคัลกุกซูดีมั้ย(บะหมี่ที่ใช้เส้นบักวีทโฮมเมด)
โธ่เอ๊ย...ตอนนี้นายยังกระเดือกบะหมี่ได้อีกเหรอ โธ่เอ้ย...
ยูนจิน ฉันเข้าไปได้มั้ย
รอเดี๋ยวนะ
เข้ามาได้
ทำไม มีอะไรงั้นเหรอ
เปล่าหรอก
ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ว่าแต่เธอจะไปดูหนังใช่มั้ย
หนังอะไร
แฮแทบอกฉันว่าเขาได้ตั๋วมา
เขาอยากไปดูหนังกับคนในหอพักเราน่ะ
"เป็บเปอร์มินท์แคนดี้" เรื่องที่เราว่าจะดูแต่ไม่ได้ดูน่ะ
ยังกับฉันกลับเร็วได้นะ
นี่ ฉันเหนื่อย ออกไปได้แล้ว
อืม อืม
ฮัลโหล ค่ะ รุ่นพี่
พี่ยังไม่นอนเหรอคะ
คะ
ค่ะ ค่ะ แน่นอน ฉันต้องไปอยู่แล้วค่ะ
เราไม่มีทางรู้หรอกว่า ความสัมพันธ์จะลงเอยแบบไหน ดังนั้น...
ฉันต้องไปอยู่แล้วค่ะ
ค่ะ ค่ะ
อ้อ ขอให้รุ่นพี่โชคดีแล้วกันค่ะ
ค่ะ ค่ะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ค่ะ
ใครน่ะ
ผู้ช่วยผู้จัดการโจอีกแล้วเหรอ
อืม
ไม่รู้หรือว่าไงกี่โมงกี่ยามแล้ว จะโทรมาเวลานี้ทำแป๊ะอะไรเนี่ย
โทรมาถามว่าเขามีนัดบอด ควรไปดีมั้ย...
ทำไมเขาต้องถามเธอด้วย
จะไปหรือไม่ไปก็แล้วแต่ตัวเขาเอง
เพราะเขาสนิทกับฉันน่ะสิ
นายก็รู้ว่ารุ่นพี่กับฉันสนิทกันมาสักพักแล้ว
ไม่ใช่เรื่องใหม่สักหน่อย จะมาชวนทะเลาะหาสวรรค์วิมานอะไร
นายคิดว่ารุ่นพี่ฉันเหมือนรุ่นพี่นาย ที่เอาแต่ก๊งไม่ลืมหูลืมตาหรือไง
แต่ยังไงเขาก็ไม่ควรโทรหาแฟนคนอื่น กลางค่ำกลางคืนอยู่ดี
ไม่มีสมบัติผู้ดีหรือไง
ก็บอกอยู่นี่ไง
เขาโทรมาเพราะกังวลเรื่องนัดบอดน่ะ
รู้แล้วน่า แต่ทำไมต้องมาถาม เรื่องแบบนั้นกับ'เธอ'ด้วยล่ะ
เจ้าหมอนั่นสนใจเธอน่ะสิ ไม่รู้หรือไง
ยัยนี่...ทำตัวให้เหมาะสมหน่อยสิ
บ้านนายสิ ให้ตาย...ฉันทำอะไรผิด ทำไมต้องทำตัวให้เหมาะสมด้วย
ฉันเห็นเขาเป็นรุ่นพี่ที่ทำงานน่ะ รุ่นพี่
ไม่ต้องมาสนใจหรอกน่า
จะไม่สนใจได้ยังไง
เพราะเธอ ทุกวันนี้ฉันเลยไม่มีสมาธิทำงาน
นี่ ห่วงเรื่องตัวเองเหอะ แล้วทำงานของนายไป
ยังไงนายกับฉันก็ไม่ได้จะแต่งงานกันสักหน่อย นายจะมาสนใจอะไรนักหนา
นายไม่คิดอย่างนั้นเหรอ
นี่ คิมซองกยูน เฮ้อ ไอ้คนน่าผิดหวังเอ๊ย
ไปขอโทษเธอเดี๋ยวนี้เลย
ทำไมต้องขอโทษด้วย
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย
งั้นนายอยากจะเลิกกับยูนจินใช่มั้ย
ไม่ ฉันจะแต่งงานกับยูนจิน
งั้นก็เข้าไปขอให้เธอแต่งงานด้วยสิ
ไม่ใช่ตอนนี้ หลังจากนี้ต่างหาก
ฉันจะยังไม่แต่งงานตอนนี้
งั้นก็ไปบอกยูนจินว่า "สักวันเราจะแต่งงานกัน รอฉันหน่อยนะ"
ไว้ถึงเวลาที่จะแต่งงาน
ฉันค่อยบอกเธอตอนนั้นก็ได้น่า
เฮ้อ ไอ้งี่เง่าเต่าตุ่น... ไปบอกเธอให้เรียบร้อยซะ
ถึงจะเป็นคำพูดตอแหล ก็พูดไปเหอะว่า "แต่งงานกันเถอะ ฉันอยากแต่งงาน"น่ะ
ไม่ใช่คำพูดตอแหลสักหน่อย ฉันจะแต่งงานกับเธอจริงๆ
ฉันจะบอกเธอทีหลัง จริงแท้แน่นอนน่า
ไปขอให้เธอแต่งงานด้วยเดี๋ยวนี้เลย
เฮ้อ เจ้าบ้านี่ ฆ่าซะเลยดีมั้ย ฉันจะบ้าตายเพราะไอ้หมอนี่เข็นยังไงก็ไม่ขึ้นจริงๆ
ฉันจะ 'แค่' ทำได้ยัง ฉันจะขอเธอแต่งงานอย่างจริงจังทีหลัง
ตอนนี้
ยังไม่ถึงเวลาน่ะ
ทำไมไอ้หมอนี่ไม่เข้าใจสักทีนะ
เฮ้อ ตรูจะบ้าแล้ว ให้ตายสิ
พูดไปก็ไลฟ์บอย ไลฟ์บอย
พูดไปก็ไลฟ์บอย ให้ตายสิ
เดี๋ยวกลับมาค่ะ
ผมด้วยครับ
รอด้วยสิยูนจิน
ฉันจะไปส่งเธอที่บริษัท
ตามเธอไปสิ
นี่ นี่ นี่ ที่พิคคาดิลลี่นะ ตอนสองทุ่ม ห้ามไปสายนะ ฉันได้ตั๋วมาแล้วด้วย
ช่างเหอะ
ดูท่าคืนนี้ไม่น่าจะได้เรื่องนะ
-งั้นเหรอ -อืม
แล้วฉันจะทำยังไงกับตั๋วดี เอาไปให้คนอื่นดีมั้ย
นี่ หนังรอบ 2 ทุ่มใช่มั้ย
ถ้าทำได้ ขอนั่งไกลๆจากคู่นายหน่อยนะ
ฉันดูหนังไม่รู้เรื่อง เพราะคู่นายเสียงดังมาก
นี่ เราเสียงดังตอนไหนไม่ทราบ
นี่ พวกนายเอาแต่กระซิบกระซาบ สปอยล์เนื้อเรื่องตลอด...
ไงก็จัดที่นั่งไกลๆจากพวกนายให้เรา ตกลงมั้ย
เข้าใจแล้ว นายต้องไปให้ได้นะ
อืม
อ้อ ใช่ นาจอง วันนี้เธอมีสอบขับรถไม่ใช่เหรอ
ชิลบงโทรมาเมื่อกี้นี้ บอกว่าเขากำลังออกจากบ้าน
เออใช่ ตอนนี้กี่โมงแล้ว
สายแล้ว เฮ้ย
วันนี้ฉันจะได้ใบขับขี่ติดมือกลับมาแน่ เชื่อมือเหอะ
แต่ถ้าวันนี้ชิลบงสอบตกอีกจะเป็นยังไง
ไม่มีทาง ถ้าเขาตกอีก ก็โง่ดักดานแล้ว
ฉันจะได้ใบขับขี่ จะได้ จะได้ จะได้
โง่ดักดาน...เฮ้อ...
ยัยติงต๊องเอ๊ย
คราวนี้ ขาดไปอีกแค่ 'ข้อเดียว' เอง
คราวนี้ ฉันตกเพราะคำถาม 'ข้อเดียว' จริงๆนะ
แบบนี้เราเรียกว่า "ตกแบบเฉียดฉิว"
ยังไงถึงฉันจะตกแต่เธอก็ผ่าน ดีใจด้วยนะนาจอง
เธอทำได้แล้ว
ไปถึงโซลแล้วฉันจะเลี้ยงเธอเอง เธออยากกินอะไร
งี่เง่า...ไอ้คนงี่เง่า โคตรงี่เง่า ว่ามั้ย
หัวสมองพรรณนี้ เล่นเบสบอลได้ยังไงเนี่ย
เธอคิดว่าหัวนี้กับหัวนั้นเหมือนกันหรือไง ฉันเล่นเบสบอลเก่งนะ
อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด...ภาษาปะกิดล่ะ นายฟุดฟิดฟอไฟได้หรือเปล่า
นายไม่โดนต้มจนเปื่อยเลยเหรอตอนอยู่อเมริกา
ภาษาปะกิดฉันไม่ใช่ธรรมดานะ ขอบอก
โธ่ถัง...ภาษาปะกิดไม่ธรรมดาบ้าบอสิ
เฮ้ย กี่โมงแล้ว สายขนาดนี้แล้วเหรอ
นี่ ฉันว่าเราไม่มีเวลากินหรอกนะ เกือบได้เวลาดูหนังแล้ว
งั้นเรากินแค่ขนมปังกันดีมั้ย
เอาสิ มีร้านเบเกอรี่เยอะแยะในจองโน
อ้อ ใช่ ฉันเจอร้านเด็ดร้านหนึ่งตอนกลับมาเกาหลี
จริงดิ ชื่อร้านอะไรล่ะ
ชื่อร้านนี้ไม่เหมือนใครเลยนะ รู้เปล่า คล้ายๆชื่อไดโนเสาร์ชนิดหนึ่งด้วย
เตา...เตาส์ เลส เจารส์...มั้ง
ว่ายังไงนะ
อ๋อ ชื่อประมาณนี้แหละ เตาส์ เลส เจารส์
-เตาส์ เลส เจารส์ เหรอ -อืม
เตาส์ เลส เจารส์
คงมาจากยุโรปแน่เลย
- ไม่ธรรมดานะเนี่ย ใช่มะ - เตาส์ เลส เจารส์ เหรอ -- เตาส์ เลส เจารส์
ตามใจเจ้ามือเลย
เตาส์ เลส เจารส์
นายพูดถึงร้านนั้นเหรอ
อืม อืม นั่นไง นั่นไง
มะ ไม่ได้เรียกแบบนั้นเหรอ
เปล่าหรอก นายเรียกถูกแล้ว
จุน
ไปซื้อขนมปังให้หน่อยสิ
ขนมปังเหรอ เอาอะไรดี เธออยากกินอะไร
1 ไทแรนโนซอรัส 2 เคนโทรซอรัส
4 แอมโมไนต์ และก็...ไม่ล่ะ ช่างเถอะ
ไปเอาชุดจูราสสิค พาร์คก็พอ
อ๋า ชุดจูราสสิค พาร์คนี่เอง
ชุด จู-ราส-สิค พ-า-ร์-ค
พิคคาดิลลี อืม เย็นเจี๊ยบเลย
อร่อยแฮะ
ทำไมพวกเขายังไม่มาอีก
นี่ ดึงหมวกให้ต่ำลงสิ
เดี๋ยวคนรุมสกรัมนายได้ตายกันพอดี
เอ่อ ใช่
นาจอง
-โอ๊ะ คุณเอจอง สวัสดีค่ะ -สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
เธอรู้จักเขาใช่ไหม
ก็บอกเธอแล้ว ใช่ไหมล่ะ ฉันไม่ได้โกหก
ใช่ ตัวจริงเสียงจริงเลย
สวัสดีค่ะ ฉันเป็นแฟนตัวยงของคุณเลยค่ะ
อืม ผมได้ยินเรื่องของพวกคุณบ่อยเลย ว่ากลับมาคืนดีกันก่อนขึ้นปีสองพัน
เหมือนพวกเราสองคนเลย
นี่ รีบเข้าไปข้างในกันเถอะ หนังจะฉายอยู่แล้วนะ
นี่ แล้วทงจุนล่ะ คู่ของทงจุนยังไม่มาเลย
เห็นบอกว่าจะไปดูหนังเรื่องอื่น เขาโทรมาบอกว่าไปเปลี่ยนตั๋วเรียบร้อยแล้ว
จริงเหรอ เรื่องอะไรล่ะ เขาเปลี่ยนไปดูเรื่องไหน
เรื่องนั้นไง
โกหก
พวกเราน่าจะไปดูเหมือนกัน
ไปกันเถอะ
ขอโทษค่ะ
อ่ะ
จริงดิ มือถือนาย ตั้งระบบสั่นยัง
แป๊บนะ...
เรียบร้อย
ขอโทษครับ สวัสดีครับ
อ๋อ ครับ...
ผมนักข่าวยอนฮยองชิคจากวีคลี สปอร์ต
พวกเราเคยสัมภาษณ์พิเศษด้วยกันมาก่อนนี่ครับ
จำได้หรือเปล่าครับ
ครับ สวัสดีครับ แน่นอนครับ จำได้สิ
คุณคงมาดูหนัง
ครับ ดูหนังให้สนุกนะครับ
ครับ
ฉันอยากจะกลับไป
ยอดเยี่ยมสุดๆ สุดยอดเลย ซอลคยองกูยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมที่สุด
พวกเขาพูดเรื่องอะไรกัน เขาเป็นนักแสดงหน้าใหม่ไม่ใช่เหรอ
นาจอง ฉันจะไปเข้าห้องน้ำนะ
อ้อ...
จอง
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ไป
ไปกันเถอะ
โห เจ้าบ้านั่น
คุณนักข่าว จะเขียนข่าวนี้หรือเปล่าครับ
ได้โปรด...อย่าเขียนข่าวเลยนะครับ ผมขอร้อง
เธอเป็นแฟนคุณใช่ไหมครับ
นี่ ว่าแต่ชิลบงหายไปไหน เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้ ฉันไม่คิดว่าเขาไปเข้าห้องน้ำ
อะไร เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยงั้นเหรอ
อืม จากชอนจูพวกเราก็ตรงดิ่งมาที่นี่เลย
ชิลบงกับฉันยังไม่ได้กินข้าวมื้อเย็น
นายอยากกินเจ้าไทรันโนซอรัสหรือเปล่า
เธอเป็นแฟนของคุณใช่ไหม
ไม่ใช่ครับ
ไม่เอาน่า...
ผมชอบเธอข้างเดียวครับ
ถ้า...
เราคบกันจริงๆ
ผมจะบอกคุณเป็นคนแรกครับ
เพราะงั้น
วันนี้ผมขอความเห็นใจจากคุณด้วยครับ
รอนานไหม
นายไปไหนมา
อ๋อ ไปเข้าห้องน้ำมา
อร่อยจังเลย
จุน กินนี่สิ
อะไร ได้สิ โห น่ากินจัง
นี่ ได้ดูเมื่อกี้ไหม
"ฉันอยากกลับไป " สุดยอดเลยใช่ไหมล่ะ
พ่อดึกแบบนี้จะไปไหน
ฉันจะไปหาเพื่อนหน่อย
ดื่มให้น้อยลงหน่อยสิ ให้ตายเถอะ
รีบไปรีบมานะ
งั้น นายจะบอกว่าร่างกายปกติดีใช่ไหม
ใช่ ไม่มีปัญหาอะไรสักหน่อย
หน้าตานายสดใสจัง
ดีใจที่ได้กลับไปทำงานด้านเบสบอลใช่ไหม
แน่นอน เพื่อน ฉันใจจะขาด
อยากให้ถึงฤดูแข่งขันซะที นายก็รู้ดีนี่
เพลาๆเรื่องลอตเต้ไว้บ้างก็ดีนะ
นาจองสบายดีใช่ไหม
ใช่ สบายดี ยัยนั่นดีอกดีใจใหญ่ที่ได้งานนั้น...
น่าจะขยันขันแข็งทำงานหน่อย
ว่าแต่...
ลูกชายคนที่สามสบายดีไหม
เจ้านั่น...ถ้าไม่ได้ข่าว ก็ถือว่าได้ข่าวดีแล้ว นายก็รู้
ฉันคิดว่าเขาคงสบายดี
เขาเคยติดต่อใครหรือไง
ฉันเจอแค่ครั้งเดียวตอนเข้าโรงพยาบาล
นายกลับไปเถอะ
ฉันจะออกไปเจอลูกชายสักหน่อย
เมื่อกี้โทรมาบอกว่าเลิกงานแล้ว
อ้อ คือว่า ยองชิค
เออ...นายรออยู่ที่นี่แหละ
อะไร
ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนนาย...
วันนี้ฉันน่าจะไปพบเขา
อย่าห่วงไปเลยน่า เจ้าบ้า
ฉันไม่อัดเขาหรอก
เอาเบอร์มือถือเขาให้หน่อยสิ
พ่อ
นั่งสิ
แกกินอะไรหรือยัง
กินแล้วครับ
พ่อ ผมขอโทษ
ผม...
ไม่ได้ไปทักทายพ่อเลย
ขอโทษเรื่องอะไร
ถึงแม้แกจะมีงานยุ่งแบบนี้
ไอ้บ้านี่น่าจะโทรหาพวกเราบ้าง
แกเนี่ยเลวจริงๆ
ผมสบายดีครับ
ผมขอโทษ
ทำไมถึงเอาแต่พูดคำว่าขอโทษ
ไม่ใช่ความผิดของแกหรือว่าของใครเลย
ฉันสบายดี เพราะงั้นแม่ของแก...
อย่างน้อยก็ควรโทรหาอิลฮวาเดือนละครั้ง
ครับ เข้าใจครับ
ผมขอโทษ
ฉันได้ยินว่าแกมีงานยุ่งมาก
ครับ เอ่อ...
ก็เหมือนทุกวัน
แกคิดบ้าบอยังไง...
ทำไมแกถึงเลือกสาขาประสาทศัลยศาสตร์ หาเหาใส่หัวตัวเองแท้ๆ
ที่ผมเลือกด้านนี้
ก็เพราะว่าผมชอบ
และ...
ถึงแม้จะยากลำบาก
แต่ก็คุ้มค่าครับ พ่อ
ลูกเอ๋ย...
ตอนที่แกบอกว่ากำลังคบกับนาจอง
แกรู้ไหมทำไมฉันไม่อนุญาต
ฉันไม่รู้ว่าแกจะรู้สึกยังไงหรอกนะ แต่ว่า
สำหรับฉันแล้ว แกเป็นเหมือนลูกชายของฉัน
เป็นพี่ชายนาจอง...
เด็กคนนั้น เจ้าฮุน...
ตอนที่เขาไปจากโลกใบนี้...
ทุกครั้งที่พูดถึงเขา ฉันก็ยัง...
ฉันหายใจไม่ออก...
หลังจากเขาตายไป
แกก็มาอยู่บ้านเรา และบอกว่า จะทำตัวเหมือนลูกชายของเรา...
พอเห็นแกเรียกพวกเราว่า พ่อ แม่...
แล้วก็ทำตัวบ้าๆบอๆ เป็นเจ้าขยะ
ฉันก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นทีละเล็กทีละน้อย
ต้องขอบใจจริงๆ...
แต่ว่าคนอย่างแก...
พอฉันได้ยินว่าแกคบหากับนาจอง
ฉันรู้สึกค่อนข้างผิดหวัง
และก็เป็นกังวล...
อ๋อ...
เพราะเหตุนี้
ฉันจึงกำลังจะสูญเสียลูกชายอีกคนซ้ำสินะ
พวกแกทำร้ายจิตใจฉันเสียจนป่นปี้
แล้วถ้าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นภายหลังล่ะ
ฉันไม่สบายใจเลยเพราะรู้สึกวิตกกังวล
แต่พอได้ยินว่าพวกแกเลิกคบกัน
ฉันควรเรียกยัยตัวแสบกับเจ้าบ้านั่นมา แล้วทำอะไรสักอย่าง...
ฉันก็คิดเหมือนกันว่า น่าจะทำอะไรสักอย่าง
แต่ว่าฉันจะทำอะไรได้ล่ะ
ฉันควบคุมเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้ไม่ได้
แล้วจะไปควบคุมจัดการกับ สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกๆตัวเองได้ยังไง
และ...
แกเอง...
สำคัญกับฉันมาก แล้วฉันจะ
ฉันจะมีชีวิตอยู่โดยไม่เห็นหน้าแกตลอดไปได้ยังไง
ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว
ฉันไม่เป็นไร เพราะงั้น
โทรไปหาพวกเราบ้างเป็นครั้งคราวนะ
ถ้าแกไม่สะดวกใจที่จะโทรไปเบอร์บ้าน
ก็โทรเข้ามือถือฉัน
ผ่านมานานพอสมควรแล้ว และ
เพราะได้พูดสิ่งที่อยากพูดทุกอย่างไปกับลูกชายแล้ว
รู้สึกดีจังเลย
งั้น...
ฉันต้องกลับแล้ว
-อากาศหนาวนะ เข้าไปข้างในเถอะ -ไม่เป็นไรครับ
โธ่ เจ้าบ้า ถ้าแกออกมาข้างนอก แกก็น่าจะใส่เสื้อคลุมหรืออะไรสักอย่างสิ นี่อะไร
-ไม่เป็นไรครับ -เข้าไปซะ
แท็กซี่มาแล้ว
-อย่างน้อยก็สวมไอ้นี่ด้วย -ผมไม่เป็นไรครับ พ่อ
เฮ้ย ก็บอกว่าให้ใส่ซะ ให้ตายสิ
เอาไปใส่ซะ
ฉันไปล่ะ
รีบเข้าไปซะ เร็วเข้า
โทรหาด้วยนะ
เห็นบอกว่ามีนัดคืนนี้ใช่ไหม อย่าดื่มเหล้านะ เข้าใจไหม
โธ่ ยัยคนนี้...ทางตัวแทนนัดพบปะสังสรรค์กัน จะไม่ให้ฉันดื่มเหล้าได้ยังไง
อ้อ จริงสิ คือว่า...
ผู้จัดการหยางกับโค้ชชเวพาเมียไปด้วย เธอไม่อยากไปหรือไง
ฉันไปไม่ได้ ก็บอกแล้วไงว่าฉันจะไปมาซานกับจุน
วันนี้แม่จะไปมาซานงั้นเหรอ
ใช่ ไปเจอเพื่อน พวกแกหาอาหารมื้อเย็นกินเองนะ
โธ่แม่ อย่าห่วงไปเลย เที่ยวให้สนุกนะครับ
-จ้า -ยูนจิกับผมก็
จะออกไปกินข้าวข้างนอกครับ
อิ่มแล้วค่ะ
นี่ ทำไมไม่กินอีกหน่อยล่ะ
ยูนจิน ฉันจองร้านไว้แล้วนะ ร้านอาหารฝรั่งเศส ทุ่มครึ่งนะ
จะไปรับที่ทำงานนะ เข้าใจไหม
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย...
พนันเลยว่าสองคนนี้เลิกกันชัวร์ ไม่ใช่ให้ตัดมือฉันเลย
อืม ฉันพนันว่าไม่มีทางเลิกกันแน่ เอานิ้วมือเป็นประกัน
พวกเขาน่าจะเลิกกันสักครั้ง ฉันท้าพนัน 100,000 วอน
ฉันพนันบ้านหลังนี้ ว่าฉันจะฆ่าพวกแกในสามวิ
-อิ่มแล้วค่ะ -อิ่มแล้วครับ
จ้า ฉันเอง ราตรีสวัสดิ์ ฝันถึงด้วยนะจ๊ะ
โธ่ ที่รัก ฉันจะออกไปก่อนนะ
-แล้วเรื่องรถล่ะ -โธ่ ยัยคนนี้นี่ ก็จะออกไปดื่มจะเอารถไปทำไมกัน
นี่ เด็กๆ ฉันไปล่ะ
ดูแลตัวเองด้วยครับ จ้า ฉันเอง
นาจอง ช่วยตรวจดูเตาแก๊สและก็ฟืนไฟให้ดีนะ
แล้วอย่าดื่มเหล้าจนเมามายนะ พวกเด็กๆ
ฉันไปล่ะ -โชคดีครับ
ใช่ เพราะเธอมีชีวิตรอด ..
ใช่แล้ว
นี่แหละ รักซึ้งตรึงใจ
นี่
หรือว่า...
อย่าด่วนสรุปไป
ความรักของฉันกำลังเปลี่ยน
จากรักบริสุทธิ์ เป็นรักเร่าร้อน
นี่ เพื่อนๆ...
อะไร
รู้ไหมว่าความรักชนิดไหนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
การเสียสละ
รักคือการเสียสละไง
ใครอยากนั่งรถไปกับฉันบ้าง
ตอนนี้เธอถามพวกเราอยู่งั้นเหรอ
นาจอง ไปเที่ยวเล่นกันเต๊อะ~
หายหัวไปไหนกันหมด
อะไร เร็ว เร็วเข้า
อะไรเล่า
นี่ ชิลบงจ๋า
หา
ฉันไปส่งนายดีไหม
โอเค
จริงเหรอ -จริง
แต๊น
ฉันจะไปส่งนายถึงบ้าน โอเคไหม
อพาร์ทเม้นท์อึนมา ถนนแดชิ เขตคังนัมใช่ไหม
ว่าแต่ เธอขับรถเป็นใช่ไหม
เป็นซี่ ฉันหัดขับสองสามครั้ง ตอนพ่อไม่อยู่น่ะ
หัดเหรอ แล้วเคยขับเข้าไปในเมืองไหม
เฟิร์ส เฟิร์สไทม์
หา
เป็นครั้งแรกของฉันนะ
เอาล่ะ ติดเครื่องก่อน บรื้น
จะไปแล้วนะ
ทำไม ขับไม่ได้งั้นเหรอ
เอ อันไหนคันเร่งน้า
อันนี้หรือว่าอันนั้นนะ
โอ๊ะ ไปแล้วๆ
~ได้มาตรฐานหรือไร้มาตรฐาน คาดการณ์ยากนะเออ ~
~ใจฉันเพ้อ สับสนและวุ่นวาย ~
นี่ เธอจะชนแล้วนะ ตรงนั้น ~ต้องโลมไล้ด้วยไหวพริบนะเออ ~
-จะชนแล้ว ชน ชนN-ช้าๆ ช้าๆหน่อย
ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้
ดี ดี
โอเค โอเค โอเค
เธอต้องเปิดไฟเลี้ยว ก่อนเปลี่ยนเลน
ทำไมไอ้เนี่ยถึงปิดล่ะ
~ฉันกับเธอ นั่งรถเมล์คันเดียวกัน~
นี่ ไฟแดง
หา
นี่ นี่ เบรค เบรค เบรค เบรค
-เบรคอยู่ไหน --เบรคสิ เบรค
~แต่ว่าฉัน อืม...ได้กลิ่นหอมสดชื่น~
~เธอชอบฝืนใช้แชมพูเดิม ~
~ฮ่า ฮ่า ~ฮ่า ฮิ้ว ~ ไม่น่ารักสักกะติ๊ด ~
~จะทำไฉนกับความรู้สึกชนิดนี้~
~ถ้าฉันมีโอกาสเห็นหน้าเธอ ~
อย่ารับสาย ห้ามรับ ~ใจฉันนะเออ โอ๊ยเจ็บจัง~
ห้ามรับ
ก็ได้ ไม่รับแล้ว
~อีกครั้ง อีกสักครั้ง เหยียบไว้ ให้สุดกำลัง~
เฮ้อ
ใจหายใจคว่ำหมดเลย
ห้ามจับ ห้ามเปิดนะ อย่าเปิด
ก็ได้ รู้แล้ว
~เธอมีใครหรือยังที่เข้ามาอยู่ในใจ~
~เป็นฉันได้ไหม แสนสุขกายและสุขใจ~
นาจอง เธอน่าจะขับให้เร็วกว่านี้หน่อยไม่ใช่เหรอ ~ฉันหวังไว้ว่าจะครอบครองหัวใจเธอ~
~ใจฉันเพ้อ สับสนและวุ่นวาย~
อยากดื่มน้ำซักหน่อยไหม
ม่าย ไม่ใช่ตอนนี้
~ใจฉันเพ้อ สับสนและวุ่นวาย~
~ฉันรถไฟฮานัมเดินทางไปสายใต้~
~นั่งอยู่ใกล้หน้าต่างลมพัดเย็นสบาย~
วู้~
~ฝนที่โปรยปราย พาน้ำตาไหลนอง~
~รักแรกของหัวใจก็หล่นหายไปเช่นกัน~
~ความทรงจำฉันที่เลือนลางนั้น~
~คนที่ฉันได้พบเจอนั้น~
~คนผู้นั้นมิได้เอ่ยปาก~
~เธอกำลังจากไปห่างไกลฉัน~
.
~ความทรงจำฉันที่เลือนลางนั้น~
~คนที่ฉันได้พบเจอนั้น~
ยูนจิน ขอโทษจริงๆ พรุ่งนี้ เราไปร้านอาหารดีกว่านะ อย่าเพิ่งนอน รอฉันก่อน
ฮัลโหล ค่ะรุ่นพี่
ตอนนี้เหรอคะ
~อ๊กคยอง ผู้ที่ยอมจำนน~
เด็กใหม่ คิมซองกยูน
แฟนนายคงจะตามหานายอยู่แน่
เปล่าครับ ไม่ใช่ครับ
จากทางบ้านครับ ทางบ้าน
นายหมายความว่ายังไง เห็นขึ้นโชว์ว่า "ที่รัก" อยู่นี่ไง
โห
นี่ โทรหาแฟนนายซะ
บอกให้มาที่นี่ ช่วยแนะนำให้พวกเรารู้จักหน่อยซี
เธอเพิ่งโทรมาบอกว่าจะเข้านอนแล้วครับ
ผมเลยบอกให้นอนหลับฝันดีครับ
ใช่แล้ว โทรเรียกแฟนนายมาเลย
พวกเราเห็นแฟนผู้ช่วยผู้จัดการคิมกับแฟนคุณปาร์คแล้ว
แต่ยังไม่เห็นแฟนคิมซองกยูนเลย โทรเรียกมาเลยนะ
เอ่อ ที่จริงแล้วเมื่อวานนี้ พวกเราทะเลาะกันครับ...แย่จัง
ทะเลาะกันงั้นเหรอ งั้นนายก็น่าจะรีบโทรหา เร็วๆซี่
เปล่าครับ ไม่ใช่...
ฉันด้วย
ฉันอยากเห็นหน้าเธอ
นั่นสิ รีบโทรหาเลย เร็วๆเข้า
บอกให้มาเร็วๆ
ฮัลโหล
อ้อ นี่ฉันเอง
มีอะไร
เอ่อ คือว่า...
ตอนนี้ เราออกมาสังสรรค์กัน
ผู้จัดการกับผู้จัดการทั่วไปบอกว่า
อยากเห็นหน้าแฟนฉัน
เรื่องไร้สาระอะไรกัน
เอ่อ เธอแวะมาหน่อยไม่ได้เหรอ
พวกเราอยู่ที่ร้านคาราโอเกะ 123 แถวๆชินโพ โทษทีนะ
นายจะบ้าหรือไง ทำไมฉันต้องไปที่นั่นด้วย
ฉันบอกพวกเขาไปแล้วว่าเธอมาไม่ได้ แต่เธอแวะมาแค่ครั้งนี้ไม่ได้เหรอ
มาให้เห็นหน้าแล้วค่อยไป
ยูนจิน ฉันขอโทษจริงๆนะ
ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากไป นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันเกลียดเรื่องพวกนี้ที่สุด
แค่ครั้งเดียว ขอแค่ครั้งนี้พอ
เฮ้อ ฉันไม่อยากไป
ยูนจิน -ยูน...
นี่ นี่ นี่ นี่ หมุนพวงมาลัยอีกหน่อยสิ
ช้า ช้า
โอเค จอด จอด จอดสิ
-ดี ดี -ดีใช่ไหม
ใช่ แค่นั้นแหละ ดีมาก
โทษนะ
มะ ไม่เป็นไร
ใช้เวลานานแค่ไหน ไม่นานใช่ไหม โห
สี่ทุ่มสี่สิบนาที
ถ้าคิดว่าเราไปถึงมิซาริ ก็ถือว่าใช้เวลาไม่นานหรอก
เธอขับรถกลับบ้านได้ไหม
ไม่หรอก ฉันจะนั่งแท็กซี่กลับ คืนนี้ฉันจอดรถที่นี่ได้ไหม
ได้สิ
ขอบใจนะ
ฉันว่าเธอน่าจะจอดรถใหม่นะ
~วู้~ ดั่งสวรรค์เรียกหา~
~ฉันจะนำพาความทรงจำแห่งรักนี้ไปพร้อมกัน~
ผู้จัดการทั่วไปครับ
ผมเพิ่มเวลาอีก 60 นาทีครับ
~ในโลกใบนี้ ที่เต็มไปด้วยสิ่งเย้ายวนใจ~
นี่คิมซองกยูน แฟนนายจะมาถึงตอนไหน พวกเราจะไม่กลับบ้านจนกว่าจะได้เจอเธอ
~ขอบอกว่าไม่รู้เพราะเพิ่งเข้ามาในโลกแห่งนี้เป็นครั้งแรก~
ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก
ค่ะ ฮัลโหล
แม่เองเหรอ ถึงบ้านเรียบร้อยใช่ไหม
รีบกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปโรงพยาบาลซะ
ทำไมต้องไปโรงพยาบาล
พ่อแกเมาแล้วตกลงท่อ
อะไรนะ
พ่อแกอาการหนัก ขากับจมูกหัก
ต้องเข้ารับการผ่าตัดทันที แต่ว่าไม่มีญาติเซ็น ก็เลยยังผ่าตัดไม่ได้
แกรีบไปเลย เร็วเข้า
ได้ค่ะ เข้าใจแล้ว
ทำไม โค้ชได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ
พ่อตกท่อเจ็บหนัก ไม่มีญาติอยู่ที่โรงพยาบาล ฉันจะทำยังไงดี
แท็กซี่ แท็กซี่
ทำไมตอนนี้ถึงไม่มีแท็กซี่สักคัน
ฉันจะจัดการเรื่องพ่อยังไงดี ดั้งพ่อหักด้วย
แท็กซี่ แท็กซี่
โธ่เอ๊ย ทำไมถึงไม่มีแท็กซี่ซักคัน
จะทำยังไงดี
แท็กซี่
บ้าเอ๊ย ทำไมถึงไม่มีแท็กซี่เลย
~บอกฉัน บอกที บอกที บอกที บอกฉันทีว่าเธอรักฉัน~
~ไม่นะ ไม่นะ เธอมาช้า~
~อย่า อย่า อย่า อย่า ห้ามเอ่ยคำลา~
นี่ คิมซองกยูน ไม่นะ ไม่นะ
นี่ คิมซองกยูน ~ฉันจะลบเธอทิ้งไป เธอทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ~
ขอโทษครับ ผู้ช่วยผู้จัดการ
ไว้โอกาสหน้า ผมจะแนะนำเธอให้รู้จักครับ
ตอนนี้ดึกมากแล้ว...
ฉันว่ากำลังเดินทางมา น่าจะรอต่ออีกสักหน่อย
โทรหาเธอ โทรหาเธอสิ
เลิกโทรหาฉันซะที เดี๋ยวแบตหมดหรอก
ยูนจิน...
แค่ครั้งเดียวนะ ~ฉันสุดแสนจะโชคดี ~
~ที่ได้พบเจอเธอ ~
~ในโลกที่แสนยากเข็ญ ~
โธ่ แท็กซี่ มาเร็วๆซี่
นาจอง
เอากุญแจมา
เร็วเข้า
เอ่อ คือว่า นาจอง
ฉันกำลัง...จะบอกเธอ...
นี่นาย...
ไว้คุยกันทีหลังนะ
เธอรีบเข้าไปก่อน ฉันจะเอารถไปจอด
~ท่ามกลางผู้คนมากมายนี้~
~ฉันช่างโชคดีที่ได้พบเจอเธอ~
~ในโลกที่แสนยากเข็ญ~
~ถ้าฉันไม่ได้เห็นเจอเธอ...~
~ท่ามกลางใจกลางของโลกใบใหญ่~
~ฉันสุขใจที่ได้พบเจอเธอ~
~ใจที่เพ้อยามยากเข็ญ~
~ถ้าฉันไม่ได้เห็นเจอเธอ...~
คุณหมอคะ
การผ่าตัดผ่านไปด้วยดีครับ
บางทีจมูกอาจจะอยู่สูงกว่าเดิมครับ
ผมคิดว่าจำเป็นต้องใส่เฝือกที่ขาของคนไข้
เพราะว่าซี่โครงสามซี่กับกระดูกเชิงกรานแตก อาจจะเดินเหินลำบากสักพักครับ
-ขอบคุณครับ -ขอบคุณค่ะ คุณหมอ
นาจอง ไม่เป็นไรใช่ไหม
นั่งพักสักหน่อยเถอะ
เคาะสิ
เข้าไปได้ไหมจ๊ะ
10 นาทีนะ แค่เพียง 10 นาที
ได้
ยูนจิน
ฉันมีของจะให้เธอ
ฉันเคยคิดว่าจะให้เธอทีหลัง
แต่คิดว่าน่าจะให้วันนี้
หลับตาสิ
ยื่นมือออกมา
ลืมตาได้
นี่อะไรกัน
จะเป็นอะไรล่ะ ก็สมุดธนาคารไง สมุดเงินฝากของฉัน
นี่เป็นของที่นายอยากให้ฉันใช่มั้ย
ใช่
ยูนจิน ฉันน่ะ...
ชอบเธอมากนะ เธอก็รู้ใช่ไหม
ฉันอยากขอเธอแต่งงาน แบบเท่ห์ๆเหมือนพี่ชางกยู
แต่ว่าฉันต้องวางแผน
ฉันไม่ชอบตัวเองเหมือนกัน แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อฉันเกิดมาแบบนี้
ช่วยเข้าใจฉันด้วยนะ
ถ้าเธอไม่เข้าใจฉัน แล้วใครจะเข้าใจล่ะ
สมุดบัญชีเล่มหนึ่งเอาไว้จ่ายค่าอพาร์ทเม้นท์ อีกเล่มเป็นเงินออม
ส่วนเล่มสุดท้าย
เอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายสำหรับงานแต่ง
เงินฝากยังไม่ครบกำหนดหรอกนะ
ทันทีที่ครบกำหนด
ฉันจะขอเธอแต่งงาน
รอจนถึงตอนนั้นได้ไหม
ขอบใจนะยูนจิน
แล้วก็..ถ้ารุ่นพี่คนนั้นของเธอโทรมาอีก
บอกเขาว่าฉันจะทึ้งผมพี่เขา ให้หมดหัว เข้าใจไหม
เฮ้อ ฉันกลัวแทบแย่
หมอบอกว่าไม่เป็นไร โชคดีที่โค้ชเข้ารับการผ่าตัดทันที
ตอนนี้ บอกฉันมาสิ
กระเป๋าตังค์
เอากระเป๋าตังค์มา
-เอ่อ.. -เร็วเข้า
เร็วเข้าซี่
โทษนะ ฉันจะบอกเธอ ฉันจะบอกเธอแน่
แต่เพราะว่า ฉันถูกอารมณ์พาไป
ฉันเลยพลาดจังหวะไป
ไม่มีโกหกที่คำโตกว่านี้แล้ว นายทำให้คนอื่นดูโง่ทำไม
งั้นฉันควรทำยังไงล่ะ ในเมื่อฉันต้องไปอเมริกาภายในครึ่งเดือน
ไม่มีเวลาแล้ว
ใช่ ฉันจงใจทำ ตั้งใจทำ
วันนั้น ฉันคิดว่าต้องไปหาเธอ
ถ้าคราวนี้ฉันเสียเธอไปอีก ฉันคิดว่าคงไม่มีโอกาสแล้ว
นาจอง
เธอยังจำคำพูดของฉันได้หรือเปล่า
สักวันหนึ่งข้างหน้า ~เมื่อวานฝนตกทั้งวัน ~
ถ้าเราได้พบกันอีกเมื่อผ่านไปหลายปี และตอนนั้น เธอยังไม่มีใครอยู่เคียงข้าง
และถ้าไม่มีใครอยู่เคียงข้างเธอในตอนนั้น ~ก่อนจะจางหายละลายไปกับสายฝน
ฉันจะบอกว่า เรามาคบกันเถอะ
เธอจำได้ไหม ~บางคราวคนที่น้ำตารินไหลด้วยความโหยหา~
นาจอง... ~บางคราใจฉันแสนอ้างว้างและท้อแท้~
ฉัน...ชอบเธอ...มาก ~ถึงแม้ฉันจะรักเธอ สุดที่รักของฉัน~
ฉันเริ่มชอบเธอตั้งแต่แรกพบ... ~แต่ฉันคงทำอะไรไม่ได้~
และแม้กระทั่งตอนนี้...ฉันก็ยังชอบเธออยู่ ~ฉันได้แต่เฝ้ามองเธอไกลๆแบบนี้~
~แต่เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ แม้ใจอยากจะ อยู่เคียงข้างร่างที่เหนื่อยล้าของเธอ~
~ฉันจากเธอไปไม่ได้แน่ ~
~ ถึงแม้ฉันยังรักเธอ ~
อยากดื่มกาแฟไหม
ฮัลโหล แม่เหรอคะ
กาแฟน่ะ
เกิดอะไรขึ้น ผ่าตัดโอเคหรือเปล่า
ค่ะ เพิ่งเสร็จ
พ่อเข้าห้องพักฟื้นแล้ว
ทำไมเกิดขึ้นกลางดึกดื่นแบบนี้นะ
แล้วแกอยู่ไหน จึงไปถึงเร็วขนาดนั้น
วันนี้หนูอยู่ที่คังนัม
หนูอยู่กับชิลบงที่คังนัมค่ะ ตอนที่โทรมาค่ะ
ค่ะ ชิลบงเป็นคนขับรถมาส่งค่ะ
อย่างงั้นเหรอ โธ่ โชคดีจริงๆที่ชิลบงอยู่กะแก
แล้วทำไมถึงอยู่ด้วยกันได้ล่ะ
นั่นสิคะ หนูก็ไม่รู้เหมือนกัน
นาจอง ซื้อของกินให้ชิลบงด้วยนะ
บอกเขาว่าแม่ขอบใจเขามาก เหมือนสวรรค์ทรงโปรด
บางที...
เอ้า
ฉันคิดว่าพระเจ้ามีจริง
ถึงแม้จะไม่มีพระเจ้า แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่าพรหมลิขิต
ที่จะอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ตอนนี้ มีหลายครั้งที่ฉันคิดแบบนี้
เหตุการณ์ปาฏิหาริย์ เวลาประจวบเหมาะ และหักมุมอย่างสวยงาม...
ตอนนี้พรหมลิขิตคงจะกำลังเล่นตลกกับฉัน
นายผ่าตัดอีกแล้วเหรอ
โห ศาสตราจารย์คนนี้จริงจังเหลือเกิน
ไม่ใช่การผ่าตัดใหญ่สักหน่อย
เงียบเถอะน่า ฉันจะนอน
อ้อ เมื่อกี้โค้ชซองทงอิลได้รับอุบัติเหตุ และถูกส่งมาที่โรงพยาบาล
ฉันโทรหานายแล้ว แต่นายคงไม่ได้รับสินะ
โค้ชไม่มีญาติมาด้วย เลยได้รับการผ่าตัดช้า
แต่ฉันได้ยินว่านาจองเข้ามาเซ็นเอกสาร เธออยู่รอตอนกำลังผ่าตัด
เจ้าบ้า นายน่าจะเข้ามาเร็วกว่านี้หน่อย
นี่ นี่ ไปตอนนี้ไม่มีประโยชน์หรอก
ตอนนี้ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาโทรมาตั้งสองชั่วโมงแล้ว
เขาอยู่ในห้องผู้ป่วย ตอนนี้คงหลับอยู่
ช้าไปแล้วแหละ
นอนเถอะน่า
โชคชะตาก็เหมือนสิ่งปฏิกูล
โชคชะตาเป็นสิ่งที่น่าเกรงขาม
แต่ก็ทรงพลัง
31 ธันวาคม ปี 1999
รุ่นพี่ ศาสตราจารย์ตามหาพี่ ~แม้เธอจะเป็นมิตรมีน้ำใจ ~
บางครั้งโชคชะตาก็ทำให้เราตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ~แต่ไยเธอลืมฉันได้~
~ทำไมเธอลืมเลือนฉันไปหมด ~
~ไม่เหลือแม้หยาดหยดความอาลัย ~
และก็ต้อนเราจนมุมและทำอะไรไม่ได้ ~เธอลืมฉันไปแล้ว~
บริษัทประกันใช่ไหมครับ เกิดอุบัติเหตุที่นี่ครับ
รถเสียหายนิดหน่อย แต่มีรอยขีดข่วนหลายแห่ง ~ความรู้สึกเธอตอนนี้เปลี่ยนไปจนสุดกู่~
ผมไม่เป็นไร คุณไปได้ครับ
ไม่ได้ครับ เราน่าจะจัดการเรื่องประกันให้เรียบร้อยตอนนี้เลย รอสักครู่เถอะครับ
คือว่า...
บางทีโชคชะตาก็ไม่สนใจคำสวดอ้อนวอน ~เราเลิกกันง่ายเกินไป~
~เธออ้างว่าเดือนปีที่หายไปทำให้ลืมฉัน~
~ฉันไม่รู้ว่าเธอจะไปที่แสนไกล~
โชคชะตาจึงเหมือนสิ่งปฏิกูลด้วยเหตุนี้ ~ใจเธอเปลี่ยนผัน~
~จนฉันไม่รู้เลย~
โชคชะตาจึงน่าเกรงขามและทรงพลังด้วยเหตุนี้ ~ใจฉันเอยอยากพบเธอมากเหลือเกิน~
~มีแต่กองพะเนินของความอาลัยอาวรณ์~
พรุ่งนี้เช้าฉันจะมาอีก
ยังเหลืออีกสองถึงสามวันก่อนฉันจะไปอเมริกา
เธอต้องเข้มแข็งเข้าไว้นะ
อีกเหตุผลหนึ่งที่โชคชะตา มีความน่าเกรงขามและทรงอำนาจ
คือจังหวะเวลาที่คาดเดาไม่ได้
ไปเถอะ โค้ชกำลังคอยเธออยู่นะ
พ่อนอนหลับไปได้สักครู่แล้ว ฉันไปส่งนายที่ลิฟท์
มาแล้ว เข้าไปสิ
โชคชะตาโหดร้ายแบบนี้แหละ
พรหมลิขิตต้อนฉันไปจนมุมที่หน้าผา จนขยับเขยื้อนไม่ได้
และโยนฉันเล่นเหมือนลูกบอล
สุดท้ายแล้ว พรหมลิขิตคือการตัดสินใจ
ตอนนี้ ฉันต้องตัดสินใจเลือก
~ ตัวอย่างตอนต่อไป~ โห หิมะตกนี่นา
พรุ่งนี้เธอมาเร็วหน่อยได้ไหม
เราต้องวางแผนจัดเวลาจนกว่าฉันจะไปต่างประเทศ
เราไปดูหนังเรื่อง "Love Letter" แล้วไปกินข้าวมื้อเย็นด้วยกัน โอเคมั้ย
โอเค
หมอคิมใกล้จะตายอยู่แล้ว
ไข้ขึ้นสูงถึง 40 องศาเซลเซียส
ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลยไม่ว่าจะโทรหรือส่งเพจ
เขาไม่ใช่คนที่จะทำแบบนั้น
ใช่ จอง นี่พี่เองนะ
เธอมาเจอพี่สักครู่ได้ไหม
ฉันจะทำยังไงดี